Hoe moet je spreken over dingen die je niet ziet en hoe kan je hier een beeld bij vormen? Vaak is het lastig om te spreken over
geestelijke zaken omdat het zo abstract lijkt. Vandaar dat Jezus tijdens zijn verkondiging zaken uit de geestelijke wereld probeert
te verduidelijken aan de hand van beeldspraak of een metafoor. Een andere manier om een indruk te krijgen van hoe de geestelijke wereld
en de materiële wereld met elkaar verbonden zijn, is te kijken naar dingen uit het dagelijks leven die we eveneens
niet direct kunnen waarnemen maar er wel degelijk zijn:
![]() |
Er zijn talrijke hedendaagse voorbeelden te geven waarom we mogen weten dat er naast de waarneembare natuurlijke wereld een
geestelijke wereld aanwezig is. Op internet en in kerkverband zijn veel verhalen beschikbaar over mensen die door gebed
volledig genezen zijn van hun ziekte of handicap (zie ook de pagina:
Christelijke boeken en websites op deze website).
Zo werd Janneke Vlot eind maart 2007 tijdens een
genezingsdienst bij Jan Zijlstra genezen van Dystrofie, een spieraandoening waardoor zij 17 jaar lang een groot deel van
haar tijd in bed heeft doorgebracht. Dit wordt op de website
www.bestaatgod.net/Genezing
op een indrukwekkende manier in beeld gebracht. Tegenwoordig
(februari 2010) is Janneke Vlot regelmatig gastspreker om te vertellen over haar bijzondere ontmoeting met God.
Ook in het Engelstalige boek "Can you hear me?" van Brad Jersak staan diverse wonderlijke ervaringen beschreven,
met name over profetiën (dingen die God aan mensen direct openbaart) die ook uit zijn gekomen.
Over de wonderlijke ervaringen die ik zelf heb gehad wil ik onderaan deze pagina wat meer schrijven.
Dit alles laat zien dat een zuiver materialistische of natuurlijke kijk op de wereld te beperkt is.
Er zijn drie redenen te geven waarom het noodzakelijk is om te realiseren dat er een geestelijke wereld is, namelijk:
Er zijn zoveel momenten in mijn verleden geweest dat ik het idee had dat God mij op de een of andere manier iets duidelijk wilde maken. In 2004
was dat door de film “The Passion of the Christ”. Toen deze film mij zo had geraakt, ben ik samen met een vriend van mij op zoek
gegaan naar een
kerk of gemeente waar wij ons thuis zouden voelen. Al snel hadden we deze in Woerden gevonden. Dit was de Cama Parousia gemeente. Voor mij was
dit een zeer belangrijke stap, omdat het mijn leven sindsdien enorm heeft veranderd. Vanaf mijn eerste kennismaking met deze gemeente heb ik
veel van de liefde van God mogen zien en vooral mogen ervaren. Toch is begin 2008 mijn zoektocht naar het meer mogen ervaren van God pas echt
begonnen. Regelmatig zijn er vanaf die tijd
wonderlijke dingen gebeurd, die ik door mijn scepticisme na verloop van tijd als “misschien toch toevallig”
weer naast mij neer had gelegd.
Totdat ik voor de tweede of derde keer in één jaar weer door een nachtmerrie wakker was geschrokken (iets wat ik naar mijn weten
in al die jaren
hiervoor nooit heb gehad). In die nachtmerrie zag ik satan geheel onverwachts ineens bij de ingang van de slaapkamer staan en hoorde ik een heel
hard geluid. Toen ik wakker was en weer een beetje bij was gekomen, vertelde mijn vrouw mij dat ze al een half uur tot een uur eerder wakker was
geworden en dat ze (door de Heilige Geest) ingegeven had gekregen dat satan mij zou bezoeken. Daardoor kon ze niet meer in slaap komen.
Op hetzelfde moment dat ze dit vertelde, bedacht
zij zich opeens dat ze voor mijn bescherming had moeten bidden. Naast de vervelende ervaring van een nachtmerrie was ik door de bijzondere
ingeving bij mijn vrouw een wonderlijke ervaring rijker. God wilde door mijn vrouw heen laten zien dat Hij bij mij is, ook als
ik slaap. Wat ook bijzonder is aan deze ervaring, is dat ik op de dag net voordat ik ’s nachts deze nachtmerrie kreeg een uitgebreid
gesprek had met twee mensen over het bestaan van God, iets wat satan waarschijnlijk niet heel erg kon waarderen.
Een keer hadden mijn vrouw en ik ons opgegeven voor een christelijke conferentie waar we erg naar uitkeken. Toen de conferentie
na twee lange en intensieve
dagen bijna voorbij was, waren we beiden enigszins teleurgesteld. Niet alleen hadden we meer van dit weekend verwacht, maar ook
bleef de ontmoeting uit die we met God hoopten te hebben. Omdat we door het intensieve programma erg vermoeid waren en toch graag nog even bij
het parachutespringen van mijn oudste broer wilden kijken, besloten we eerder te vertrekken en de laatste bijeenkomst over te slaan. Onderweg
naar de uitgang van de zaal kwam mijn vrouw een kennis van vroeger tegen. Nadat ik was voorgesteld reageerde de kennis van mijn vrouw hierop
dat mijn naam haar deed denken aan een ridder. “Dat is bijzonder!” dacht ik, want de betekenis van mijn naam is
“Sterke strijder”. Toen we na
een gezellig praatje afscheid hadden genomen en inmiddels in de auto onderweg reden naar de parachutespringplek van mijn broer, hoorden we
tijdens een telefoongesprek via de mobiele telefoon dat het parachutespringen vanwege het bewolkte weer was afgelast. Mijn vrouw en ik dachten
toen dat het gezellig kon zijn om bij haar ouders nog even op visite te gaan. Tijdens de koffie vertelde ik toen hoe apart ik het vond dat de
vroegere kennis van mijn vrouw deze gedachte ineens had. Mijn schoonmoeder reageerde hierop dat het ook wel apart is dat één van
de broers
van mijn vrouw een naam heeft met de betekenis “Vriend in de strijd”. Ik moest er toen opeens aan denken dat ik ook een christelijke
vriend heb die dezelfde naam heeft als mijn zwager en dat God mij hier mogelijk mee wil zeggen dat ik een vriend heb bij de geestelijke strijd
die ik tijdens mijn zoektocht naar God aan het voeren ben.
Een andere bijzondere ervaring had ik na een week dat ik mij zeer kwetsbaar had gevoeld. Ik had het idee dat God heel ver weg was en gedurende
die week bleef ik daarom regelmatig bidden. Op zaterdagochtend bleef ik uitslapen, wat mij na deze vermoeiende week erg goed deed. Mijn
vrouw ging alvast naar beneden en las toen uit de Bijbel het vierde hoofdstuk van het boek Filipenzen
(eerder deze
week was ze begonnen bij het eerste hoofdstuk). Bij vers 6-7 kreeg ze opeens de indruk dat dit vers voor mij bedoeld was. Toen ik naar
beneden kwam liet ze mij het vers lezen: “Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden. Dan zal de
vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren”. Na ontbeten te hebben, wilde ik voor mijzelf
een bladzijde uit een Bijbels dagboek lezen. Ik sloeg open op de bladzijde voor die dag, en heel wonderlijk kwam het citaat van die dag
uit Filipenzen 4:6: “Wees over niets bezorgd”. Vol blijdschap over deze bemoediging van God rende ik de trap af naar beneden
en liet ik toen de bladzijde uit het Bijbels dagboek aan mijn vrouw zien.